Janek śpiący w sąsiednim namiocie cały czas kaszle i rano decyduje się schodzić na dół.
( Jak później dowiedzieliśmy się przez radiotelefon Janek w bazie dostał serie zastrzyków, a następnie
poleciał helikopterem na dół aby na mniejszych wysokościach leczyć wysokościowy obrzęk płuc.
Niestety dla niego to już koniec wyprawy )
Została nas piątka, Bożena dołącza do Mateusza i Kasi.
tymczasem idziemy na spacer aklimatyzacyjny
od tego miejsca już niemal na całej drodze są liny poręczowe
droga jest nastromiona średnio ok 45 stopni
fantastyczne widoki na lodowiec
kaszki dla niemowląt - nasze ulubione pożywienie na górze
wieczorem w jedynce
a to już poranne widoki
chmury robią niezłe widowisko
gigantyczna lodowa turnia wisi gdzies nad północną scianą Chana
grań i jej cień na chmurze
barwne pierscienie wokół słońca
koniec obijania się - trzeba wreszcie ruszyć tyłek
leziemy zanieść depozyt do dwójki, w tle wyprawa irańska ustawia sie do zdjęcia
biały kask i okularki z noskiem to Zipi, czyli ja
ze słońcem na tej wysokości nie ma żartów - trzeba się dobrze chronić
znowu lawina, i znowu w tym samym miejscu
przelatuje chyba z kilometr w ścianie
pyl snieżny z lawiny na chwile przysłania obóz pierwszy i drogę do bazy
w trudzie zdobywamy wysokość
powyżej nieźle dmucha
dochodzimy do skalnych uskoków
wspinanie jest bezstresowe, w jednej ręce dziaba a w drugiej małpa wpięta w poręczówkę
Zipi i lodowiec
Chris i chmurny Chan
tego dnia donieśliśmy depozyt na wysokość 5200 gdzie przytwierdziliśmy go do skałki
słoneczny poranek w jedynce - zamierzamy przenieść się do obozu przejściowego na 5200m
północna ściana Chana robi wrażenie
Chris w trudnościach
Zipi w trudnościach
niższy obóz II na 5200m - przez telefon satelitarny mamy kontakt ze światem
przed namiotem (5200m)
rzut oka na kazachską stronę o zmierzchu
to już Chan Tengri widziany z plato w obozie drugim na 5500m
powrót